مدیریت شدید خطر بیماریهای قلبی عروقی دردیابت بی تأثیر است

بر اساس تحقیقی که در انگلستان انجام شد مدیریت شدید فاکتورهای خطر درمراقبت های اولیه در بیمارانی که اخیراً به دیابت مبتلا شده اند درمقایسه با مراقبت های معمولی چندان بروی ابتلا این افراد به بیماریهای قلبی عروقی موثر نیست.

براساس آنالیزی که درماه ژوئن به چاپ رسید، پایین نگه داشتن مقدار قند خون با مراقبت های شدید درافراد مبتلا به دیابت نوع 2 سبب کاهش جزئی خطر نوروپاتی میشود اما خطر هیپوگلایسمی را شدیداً افزایش می دهد.

در این تحقیق دانشمندان دریافتند که مدیریت شدید هموگلوبین A1Cزیر هفت درصد(53 میلی مول بر لیتر) ،فشارخون زیر 85/135 میلی متر جیوه و کلسترول زیر 5 میلی مول درلیتر وتجویز آسپیرین برای افرادی که تحت درمان با داروهای ضدفشار خون هستند، چندان تأثیری بر ابتلا به عوارض قلبی عروقی در این افراد  ندارد.

محققین به بررسی 379 معاینه از دانمارک ، هلند وشهر کمبریج و leicesterپرداختند بیش از3 هزار بیمار بدون هیچگونه سابقه ی ابتلا به بیماری قلبی ایسکمیک در آنالیز نهایی شرکت داشتند سن این افراد بین 40 تا 69 سال بود.

مراقبت های روتین به عنوان یک طرح استاندارد مراقبت دیابت محسوب می شود برای تمام بیماران با کلسترول بالاتر از 3.5میلی مول در لیتر، استاتین تجویز می شود. درطی 5 سال تحقیق ، دانشمندان دریافتند که کاهش چشمگیری درخطر ابتلا به اولین حادثه ی قلبی عروقی بعد از تشخیص دیابت درمقایسه درمانهای سختگیرانه با درمانهای روتین دیده نمی شود ودر خطر 17 درصدی ابتلا به اولین حادثه قلبی عروقی دراین گروه از بیماران با تغییر استراتژی درمان تغییری دیده نمی شود همچنین درخطر 30درصدی دومین حادثه ی قلبی عروقی نیز با تغییر استراتژی درمان تفاوت فاحشی مشاهده نمی شود.هنگامیکه وقایع قلبی عروقی را به موارد مرگ ومیر، انفارکتوس میوکاردیال غیر کشنده وسکته های غیر کشنده محدود می کنیم کاهش خطر به 14درصد می رسد (در مقایسه ی دو گروه با هم).

نویسندگان مقاله این طور نتیجه گیری می کنند که درمانهای چند گانه ی شدید اولیه با کاهش قابل توجه عوارض قلبی عروقی درطی 5 سال همراه نمی باشد. اما هنوز تأثیرات دراز مدت استفاده و ادامه ی این نوع درمان مشخص نشده است واحتیاج به ادامه ی تحقیقات و پیگیری بیماران وجود دارد.

به گفته ی دکتر Kirbyنتایج نشان می دهد که در اکثر معاینات روش صحیحی برای درمان این بیماران دنبال شده است . او می افزاید : استانداردهای مراقبتی درکنترل بیماران بسیار مناسب است و به همین علت بسیار سخت است که تفاوت این دو روش را مشخص نماییم .

به گفته ی دکتر Gadsbyاستفاده از استاتین ، کنترل خوب فشار خون ومصرف متفورمین روش بسیار مناسبی است ولی برای بررسی نتایج مثبت کنترل سختگیرانه باید مدت زمان طولانی تری را به این مطالعات اختصاص داد. او می افزاید در برخی مداخلات نیاز به بررسی های طولانی مدتی برای مثال 10 سال، برای بدست آوردن  نتایج مفید این مداخلات وجود دارد . شواهد اولیه از کنترل سختگیرانه ی گلایسمیک نشان میدهد که عوارض قلبی عروقی در دراز مدت کاهش می یابد اما این نتایج بعد از ده سال پیگیری وادامه ی درمان حاصل می شود.

کاهش خطرات حوادث قلبی عروقی درمقایسه ی درمان سختگیرانه با مراقبت های روتین عبارتنداز :

اولین حادثه قلبی- 17 درصد

دومین حادثه قلبی – 30 درصد

هرگونه حادثه ای – 23 درصد

منبع:  Diabetic Medicine 2012,online- 23 july